Tüm Haberler
Tüm Haberler
Sık Kullanılanlara Ekle! Açılış Sayfası Yap! Sitene Ekle! İletişim
  Anasayfa
  Haberler
  Bölgeler
  Yazarlar
  Ziyaretçi Yorumu
  Üyelik İşlemleri
  Künyemiz
  İrtibat

Gelişmiş Arama
Kitap Tanıtımı
 Humus'ta Kan Gövdeyi Götürüyor (Video)    Erdoğan: Suriye bizim iç meselemizdir    Zevahiri Suriye Muhalifetini Destekledi    Beşşar Esad’ın Suriye'de Öngöremedikleri    Şehid Şeyh Ahmed Yasin: Allah'ım Ümmetin Suskunluğunu Sana Şikayet Ediyorum    ''İskenderun saldırısı İsrail'in taktik değişikliği''    İKÖ ve İslam Dünyasının Soruları    İrlanda gemisi Gazze yolunda    Türkiye'den İsrail'e Enerji Yaptırımı Sinyali    Hamanei: ''Siyonist rejimin saldırısı beşeri vicdanlara saldırıydı!''  
Demirel, laikçi cephenin lideri olabilir mi?
Perşembe, 15 Haziran 2006 - (22:38)
Mehmet Barlas

Facebook da paylaş Twitter da paylaş

Türkiye'nin yarına dönük endişelerinin de, projelerinin de ağırlıklı özünde, dini inançlara dayalı cepheleşme değil, ülkenin ve dünyanın gerçek sorunlarına ilişkin arayışlar vardır.


Bir siyasi partiyi tutmakla bir futbol takımını tutmak özünde çok farklı şeyler olsa da, fanatiklikler her alanda birbirlerine benzer.

Fanatik taraftar, bütün ruhsal durumunu, neşesini, kederini, kendi iradesi dışındaki gelişmelere bağlamıştır. Eğer fanatik bir partizansa, kendisine hiç danışmayan ve "Katılım" ı devre dışı bırakmış siyasi yönetici kadroların başarılarının da, başarısızlıklarının da sorumluluğunu yüklenir. Fanatik bir futbol takımının bağımlısı ise, 11 genç insanın yerine sahada kendisi oynamış gibi, atılan gollere sevinir, yenilen gollerle kahrolur.

Futbolda fanatikliği anlamak da, yok etmek de pek mümkün değil. Herhalde sonsuza kadar rakip takımların fanatik taraftarlarının "Biz size..." diye başlayan ve zaman zaman kavgaya da dayanan kavgalarına tanık olacağız.

Ama siyasetteki fanatik partizanlığı, 195060 arasında CHP'lilerle DP'lilerin mezarlarını bile ayırdıkları dönem sonrasında geride bıraktık. Demokrasinin sağlığını gösteren
"Yüzer-gezer oylar" her seçimde değişik partileri öne çıkartmaya başladı. Bir seçimde Demirel'in AP'sine oy veren seçmenlerin, diğer bir seçimde Ecevit'in CHP'sine yöneldiğini görmedik mi? Bir kesimdeki kamplaşmalar veya cepheleşmeler, büyük seçmen kitlesine yansımadı. Aklıselim, hep galip geldi.

Ancak şimdi birileri, yine eski tür bir kamplaşmayı siyaset sahnesine koymayı planlamakta.
Bunlara göre önümüzdeki ilk seçimlerde seçmenin önüne "Laikçi-dinci" tercihi koyulduğu takdirde, AK Parti'nin tek başına iktidar olmasının önüne geçilebilecek. Bunun için de, aralarında Demirel'in, Baykal'ın aynı safta bulunacakları, merkez sağ ve merkez solu, ulusalcıları içeren bir "Laik cephe" oluşturulması için düşünce denemeleri yapılmakta.
Bu denemelerin başarıya ulaşmasının çok zor olduğunu şimdiden vurgulamalıyız.

YİNE
CEPHELEŞME Mİ?

Birincisi, Türkiye'nin ihtiyacı herhangi bir alandaki "Cepheleşme" değil, her alanda sağlanması gereken "Uzlaşmalar"dır. Bu sade partisiz seçmenlerin değil, AK Parti'ye oy veren seçmenlerin büyük çoğunluğunun da bilinçle değerlendirdiği bir gerçektir.

Neticede bizim benimsediğimiz içeriğiyle "Laiklik" olgusu da, bir kamplaşmanın değil, uzlaşmaların, hoşgörünün ve birlikte yaşamanın yöntemidir. Laikliği günlük siyasete bu şekilde sokmaya çalışmak, dini siyasete sokmaktan farklı olamaz.

İkincisi, uzun siyaset yaşamında muhafazakar ve hatta mukaddesatçı oylarla defalarca iktidar olabilmiş Süleyman Demirel'in, bugün tüm birikimini günlük siyasete dayalı olarak bir cepheye endekslemesi, onun siyaseten sıfırlanması anlamına gelir.

Böyle bir kamplaşma içinde rol oynaması, Demirel'in kendi kurduğu parti olan DYP'ye bile yük olması anlamına gelir .

Üçüncüsü ve belki de en önemlisi, Türkiye'nin yarına dönük endişelerinin de, projelerinin de ağırlıklı özünde, dini inançlara dayalı cepheleşme değil, ülkenin ve dünyanın gerçek sorunlarına ilişkin arayışlar vardır.

GERÇEK
GÜNDEMLER

Örneğin genç kızların türbanla üniversitelere girebilmeleri mümkün olsa da, bu ne "Güneydoğu" ya, ne "Kıbrıs" a, ne "AB'ye üyelik serüveni" ne, ne de "İşsizlik" e çözüm getiriyor. İmam hatipliler eşit şartlarla üniversiteye girebildikleri takdirde, bu ne eğitimde beklenen reformun gerçekleşmesine, ne sağlıklı kentleşmeye, ne de "Irak sorunu" nun çözüme kavuşmasına yardım ediyor.

Yani Ankara'daki seçilmişlerin ve atanmışların koltuk paylaşımına dönük ve kamplaşmalarla çözüm bulunmak istenen siyasi projelerle, Türkiye'nin ve dünyanın gerçek gündemi arasında bir benzerlik yoktur. Üstelik bu tür cepheleşmeler, siyasete alternatif çözümler sunmaya çalışan DYP ve MHP benzeri partilerin de yok edilmesi anlamına gelir.

Bu tür cepheleşmeler yüzünden "Laiklik" ilkesi ile "Dinsizlik" i birbirine karıştırmaya yatkın muhafazakar kitleler de, karşı cephenin içinde kilitlenir.

Bu gerçekleri en fazla görmesi gereken Süleyman Demirel'in, geçmişteki Milliyetçi Cephe denemelerinin 1970'ler Türkiyesi'ni nasıl bir kargaşaya götürdüğünü hatırlamasını ve kendisine biçilen "Laikçi lider" rolünün senaristlerine "Kesin bu saçmalığı" demesini beklemeliyiz.

Sabah Gazetesi

[ Arşivle! ] [ Yazdır! ] [ Postala! ]

 

Facebook da paylaş Twitter da paylaş

'Mehmet Barlas'in Diğer Yazıları
   Tarihimiz 1923'te başlasa bu sorunlar hiç olmazdı ki...
Yazarlar
Maruf Çetin
Fedek ile ilgili tüm tartışmalar uydurmadır
Alıntılar
Selahaddin Eş Çakırgil
Bir geçmeyen geçmişin, bir zorbalığın 100 yılından resmi geçit sahneleri..
Bülent Şahin Erdeğer
Diller Değil Davranışlardır Aslolan...
Ahmet Varol
'Kaybedecek Zalim' İçin Kaybetmek
Robert Fisk
Fisk: Şiiler, Esad'ı yalnız bırakmayacak
Bülent Keneş
Suriye'de yaşanan katliamlarda İran'ın rolü
Abdurrahman Dilipak
Mehdi mi dediniz?
Haberler
Kitaplar
Oyunlar

islamdunyasi.com'da
internet'te

© Copyright by İslamdünyası
E-Posta:
info@islamdunyasi.com

Kaynak göstermek şartıyla alıntı yapılabilir.
Yazarların yazıları kendilerini bağlamaktadır.
Sitemiz Basın Meslek İlkeleri'ne uymayı taahhüt etmektedir.