Tüm Haberler
Tüm Haberler
Sık Kullanılanlara Ekle! Açılış Sayfası Yap! Sitene Ekle! İletişim
  Anasayfa
  Haberler
  Bölgeler
  Yazarlar
  Ziyaretçi Yorumu
  Üyelik İşlemleri
  Künyemiz
  İrtibat

Gelişmiş Arama
Kitap Tanıtımı
 Humus'ta Kan Gövdeyi Götürüyor (Video)    Erdoğan: Suriye bizim iç meselemizdir    Zevahiri Suriye Muhalifetini Destekledi    Beşşar Esad’ın Suriye'de Öngöremedikleri    Şehid Şeyh Ahmed Yasin: Allah'ım Ümmetin Suskunluğunu Sana Şikayet Ediyorum    ''İskenderun saldırısı İsrail'in taktik değişikliği''    İKÖ ve İslam Dünyasının Soruları    İrlanda gemisi Gazze yolunda    Türkiye'den İsrail'e Enerji Yaptırımı Sinyali    Hamanei: ''Siyonist rejimin saldırısı beşeri vicdanlara saldırıydı!''  
Köşeyazarı şımarıklığı
Cumartesi, 19 Ocak 2008 - (11:35)
Dücane Cündioğlu

Facebook da paylaş Twitter da paylaş

Ülkemizde köşeyazarlar(ı) ile okurlar(ı) arasındaki ilişki, hemen hemen psikanalitik süreçteki analist-analizan ilişkisine benziyor.

Belli başlı köşeyazarlarının bir kısmı "analist narsisizmi" sendromuna tutulmuş birer şişkin/şımarık doktor havalarında, okurlarını veya insanları (gerçekteyse insanı), hem de ne kadar mümkünse o kadar aşağılamayı marifet biliyorlar.

Kurum kurum kurumlanmalar... bilgiçlik satmalar... aman aman "doktores universales" (allâme-i cihan) pozları... gerçekteyse üç kuruşluk google âlimliği... facebook istihbaratçılığı... sonradan görme zevk u safa gösterişleri... ne kadar erişilmez, ne kadar ulaşılamaz bir yaşamın seçkinlerinden olduklarına dair afralı tafralı aktarımlar, palavralar, kakmalar, olmadı kanırtmalar... Paris'te sıradan bir garsonunun bile burun kıvıracağı düzeyde içki kültürüne dair satıraralık gösteriler... gurmelik numaraları, öğrencilik yıllarından kalma karın gurultularını unutturacak açgözlük sendromunun parıltıları... parayla çeşitlendirilmiş bir tıkınmalar dizisinin menüleşmesi...

Eh şöyle böyle çoğunun dünyadan haberi var bu zevatın, ama bilmedikleri bir tek kendileri... Kendilerini bir hılt/halt sanıyorlar, hadlerini bilmiyorlar çünkü. İnsan olduklarını unutuyorlar. Bu yüzden utanmayı da bilmiyorlar. Şımardıkça şımarıyorlar. Kurumlandıkça kurumlanıyorlar. Köpürdükçe köpürüyorlar. Köpükler sönüyor, 'su' baki kalıyor ama şu meretin cevherinde ne varsa içen köpürüyor... bir kez içmeye görülsün, ânında köpükten balonlar gibi şişiyorlar patlıyorlar, şişiriyorlar patlatıyorlar.

* * *

Bir Fransız psikanalisti, analize devam edemeyeceğini bildiren bir hastasının kendisine şöyle dediğini aktarır:

— Bir analist görmeye geldim, bir insanla karşılaştım!

"Freud böyle buyurmuştur" deyû, ortodoks psikanaliz, üstadlarının izinden gidiyor ve büyük ölçüde geleneğe bağlılığını sürdürüyor. Bu süreçte doktor (analist) ile hastası (analizan) arasına öyle bir mesafe konuyorki ister istemez birinin başı göğe ererken diğeri ezik bir hâlde ve fakat uçmak ümidiyle yerlerde sürünüyor.

Foucault, psikanalisti "kulağını kiraya veren adam" olarak tanımlar. Haksız da değildir. Psikanalistin putlaşması sorunu bir geçim sorunu olduğu kadar, bir kişilik sorunudur. Hastasının karşısında put gibi sessiz duran koca bir kulaktır o!

Bir analist görmeye geldim, yani bir tanrı... bir put...

Köşeyazarlarının bir kısmı da okurlarınca tamıtamına böyle görülmeyi istiyorlar, ve kabileleri, soyluları, okurları da onlara kendilerini aynen böyle hissettiriyor olmalı ki onlar da bu oyunu sürdürüyorlar. Bakıyorlar ki "mış gibi" yapmak işe yarıyor, "mış gibi" yapmaya devam ediyorlar.

Bir taraf aşağılamaktan memnun, diğer tarafsa aşağılanmaktan... Sonradan görmelerle sonradan görecek olmayı hayal edenler arasında sadist-mazoşist bir alışveriş gerçekleşiyor hergün.

Çok aşağılık bir sahne bu! Hergün seyretmek zorunda kaldığımız çok çirkin bir sahne.

* * *

Freud'un yaptığı gibi koltuğunu hastasının biraz arkasına görülmeyecek şekilde yerleştirmek yerine, C.G. Jung koltuğunu tam da hastasının karşısına koymuştu. O hastalarıyla neredeyse dizdize (karşılıklı) oturarak analizlerini gerçekleştirirdi. Analisti putlaştırmaz, 'aktarım' olgusunu böyle bir aşağılık (Minderwertigkeit) karmaşısından elde etmek yerine hastalarıyla empati kurmaya çalışırdı.

En nihayet, psikanalist geleneğinin âsi çocuğu Heinz Kohut, bu analist şişkinciliğini yerle bir edip bütün teorisini 'empati'nin vazgeçilemez değeri üzerinden inşa etti. Muhatabına bir hasta gibi, bir zavallı gibi değil, bir yoldaş gibi yaklaştı. Başarılı da oldu. Öyle ki Freud'un ve ortodoks takipçilerinin analizine girişmekten çekindiği 'narsisizm'i klinik tablo içine dahil ederek onu empati yoluyla tanımlanabilir ve tedavi edilebilir hâle getirdi.

Empati yoluyla... Yani kendisini muhatabının yerine koymak suretiyle... Onun gibi düşünerek... onun gibi hissederek...

İnsanın insanla empati kurması bu kadar mı zor? Hergün köşelerine kurulup kurumlananlar da en nihayet birer insan olduklarını nasıl unuturlar? Unutmamalılar. Evet unutmamalılar: köşeyazarları da en az 'insan' kadar zavallıdırlar, okurlar da yine en az 'insan' kadar yücedirler.

* * *

Bu yazının amacı bakımından köşeyazar(ı) şımarıklığı ile siyasetçi şımarıklığı arasında bir fark görmüyorum, gözetmiyorum. Gördüğüm her iki 'sınıf'ın da 'türban' sorunu üzerinden şımarıkça bir kudret gösterisi sergiliyor oldukları. (Köşeyazarı okurunu aşağılıyor; yani reaya'sını. Siyasetçi de köşeyazarını, yani tebaasını.)

Sırf başını örttüğü için 'aşağılanan' bir kadını anlamak için ve biraz olsun onun ruh dünyasıyla empati kurabilmek için muhtaç olunan şey "taraf olmak" değilki, "insan olmak!"

Bıraksınlar taraf olmayı, insan olsunlar yeter!

İnsan olmak, insan görünmek istemiyorlar; çünkü analizin bitmesinden korkuyorlar. Şişinebilmek için analizin sürmesine ihtiyaç duyuyorlar.

İşin daha da üzücü tarafı, bu esnada Hz. İnsan'ı ne kadar incitiyor olduklarını hiç ama hiç düşünmüyorlar.

[ Arşivle! ] [ Yazdır! ] [ Postala! ]

 

Facebook da paylaş Twitter da paylaş

'Dücane Cündioğlu'in Son 10 Yazısı
   Kâse yoksa, bâde de yok!
   'ben'i bilen yine aynı 'ben' olursa...
   Asım'ın nesliymiş!
   Türkiye'nin Ruhu ve İslâmî Sol
   Türkçe, dile düştüğünde nasıl düşer?
   Kutsalın sesi
   Özgürlüğün kadıncası
   Sen sadece saçma konuşmuyorsun, saçma da düşünüyorsun!
   İslâm hem teşbih, hem tenzihtir!
   Gönül'ü tanımazlar ki gönlün kararına secde eden akl'ı tanısınlar!
Yazarlar
Maruf Çetin
Fedek ile ilgili tüm tartışmalar uydurmadır
Alıntılar
Selahaddin Eş Çakırgil
Bir geçmeyen geçmişin, bir zorbalığın 100 yılından resmi geçit sahneleri..
Bülent Şahin Erdeğer
Diller Değil Davranışlardır Aslolan...
Ahmet Varol
'Kaybedecek Zalim' İçin Kaybetmek
Robert Fisk
Fisk: Şiiler, Esad'ı yalnız bırakmayacak
Bülent Keneş
Suriye'de yaşanan katliamlarda İran'ın rolü
Abdurrahman Dilipak
Mehdi mi dediniz?
Haberler
Kitaplar
Oyunlar

islamdunyasi.com'da
internet'te

© Copyright by İslamdünyası
E-Posta:
info@islamdunyasi.com

Kaynak göstermek şartıyla alıntı yapılabilir.
Yazarların yazıları kendilerini bağlamaktadır.
Sitemiz Basın Meslek İlkeleri'ne uymayı taahhüt etmektedir.